338
ИСKЯНДЯРНАМЯ
YEDDИ GЮZЯL
LE LИ VЯ MЯCNUN
ХОСРОВ ВЯ ШИРИН
СИРЛЯР ХЯЗИНЯСИ
ХЯМС
Исмятля, паклыгла учдугларындан,
Кясмя сян онлардан юз цлфятини,
Баьышла онлара юз рящмятини!
Бизим дя нювбямиз йетишян заман
Сян юзцн билярсян, бюйцк йарадан!
ЗЕЙДИН ЛЕЙЛИ ВЯ МЯЪНУНУ
ЙУХУДА ЭЮРМЯСИ
Бцтцн юмрц бойу дярд ящли олан
Зейдя рящмят олсун, эюрцм щяр заман.
О, нур чешмялярин мягбярясиндян
Бир ан да узаьа эетмязди, билсян!
Лейлийля Мяънунун ня вахтдан бяри
Ешг цчцн дедийи хош гязялляри
Бясирят эюзцйля щафизясиндян
Арайыб, ахтарыб, топлайыб бязян,
Эялиб эедянляря верярди хябяр,
Афярин дейирди гулаг верянляр.
О ики ашигдян галан йадиэар,
Алямя Зейд иля олду ашикар.
Бир эцн достларыны анараг йеня
Аьлайыб онларын бу талеиня,
Деди: “Накам юлян, йазыг ашигляр
Инди бир-бириндян тутурму хябяр?
Бялкя йер алтында кярпич олмушлар,
Йа бещишт тахтында тутмушлар гярар.
Нафянин башыны гашыйан эеъя
Эцндцзцн цстцня янбяр сяпинъя
Зейдин йухусуна эирди бир мяляк,
Бир бещишт эюрцндц шяфягляняряк.
Онун щяйятиндя бюйлу сярвляр
Шад иди бяхтийар кюнцлляр гядяр,
Щяр эцлцн, чичяйин ятяйиндя баь,
Щяр эцл йарпаьында йанар бир чыраг.
Щяр чямян гойнунда бир бещишт варды,
Йанар эюзляр кими ишыгланарды.
Зцмрцдя бянзярди о йер, дедикъя,
Парлаг эюрцнцрдц эюз ишлядикъя.
Ялиндя ъам тутмуш щяр нюврястя эцл.
Бахыб дил ачмышды сювдалы бцлбцл.
Ирмаглар сим цстдя тутмушду гярар,
Гушлар орда мин бир няьмя охуйар.
Эцлляр кюлэясиндя эцлдцкъя сящяр,
Бир тахт гурулмушду эцняшя бянзяр.
О тахт бязянмишди бир бещишт гядяр,
Ону бязямишди ипяк хялчяляр.
Орда ики мяляк гоша дурмушду,
Няъат дярэащында ъцт отурмушду.
Онлар нур ичиндя щуриляр гядяр
Башдан айаьадяк бязянмишдиляр.
Ялдя шяраб варды, кюнцлдя бащар,
Сювдадан данышыб, дейирди онлар.
Эащ шяраб едирди онлара ясяр,
Эащ додаг-додаьа юпцшцрдцляр.
Эащ кечян сювданы анырды онлар,
Эащ да гоша йатыб кам алырдылар
О тахта бир гоъа баш сюйкяйяряк,
Дурмушду онларын гуллуьунда тяк.
Гоъа, ашиглярин башына щяр ан
Шабаш даьыдырды асиманлардан.
Зейд бу йухуну эюрдцйц заман
Сорушду эизлиъя эюй гоъасындан:
Ялляри гядящли бу ики няфяр,
Бу бещишт баьында, де, нячидиляр?
О ъан мянзилиндя щаваланмышлар.
Щардан бу мягамда тутмушлар гярар?”
О, дилсиз гоъа да она бир тящяр
Ейщамла фикрини деди, мцхтясяр:
Деди ки: “Дост олмуш бу ики виъдан
Йолдаш йаранмышдыр башдан, бинадан.
Бири доьрулугда дцнйа шащыдыр,
О бири гялб алан гызлар мащыдыр.
О дедийим айын ады Лейлидир,
Йанындакы шаща Мяънун дейилир.
Сяфа сандыьында бу ики няфяр
Ешг иля йашамыш саф лялдирляр.
Ращатлыг эюрмяйиб фани дцнйада,
Инди йетишмишляр йалныз мурада.
Бурда эюрмяйирляр дярд-гямдян ясяр,
Даима шадлыгла юмцр сцрцрляр.
Ким ки, о дцнйада бящрясиз галар.
Онун бу дунйада башы уъалар.
Ким ки, о дцнйада аъы гям ичяр,
Юмрц бу дцнйада шадлыгла кечяр”.
Сцбщцн ишыьыйла йанан асиман
Эеъя хырманында од вуран заман
Зейд юз йухусундан айылды бирдян,
Щамыйа сюз ачды бу сиррлярдян,
Ким ки, о дцнйадан истяйир бир бар,
Бу дцнйа кейфиня о айаг басар.
Бу алям фанидир, гуру торпагдыр,
О алям даими, юзц дя пакдыр.
Доьрудур, ябяди, тямиз бир алям
Фани бир торпагдан йахшыдыр, десям!
Амандыр, аьлыны унутма ки, сян
Эцлцнц тикана дяйишмяйясян!
Юзцн чыхармасан мядяндян эювщяр,
Эювщяр ахтарма ки, мцфтя вермязляр.
Ешгин щяряминя ъан вер, ей инсан!
Бялкя юзлцйцндян ъан гуртарасан.
Ешгин аляминдя ох кими сцз сян,
Узаг дцшмяйясян о нишанядян.
Ох дцз эетдийиндян юз нишанына,
Бил ки, лайиг олмуш шащ каманына.
Варлыьын ачары ешг иля инсан
Гцрур эирдабындан гуртарар, инан!
Яэяр гям шярбяти олса да зящяр,