281
ИСKЯНДЯРНАМЯ
YEDDИ GЮZЯL
LE LИ VЯ MЯCNUN
Йеня шявя кими гарармыш хятти
Онун ай цзцня бир дювря чякди.
О ятирли эцлдян ширя чякяряк,
Ня апармышдыса, гайтарды кцляк.
Эцлдц додаглары бир сящяр кими,
Парлады дишляри инъиляр кими.
Артыг аьылланды чюл диваняси,
Кясилди зянъирин пяришан сяси.
Йеня баь ичиндя бой атды лаля,
Гызыл эцл ялиня алды пийаля.
Инди Мяънундакы язямят, вцгар
Щикмят мяълисиня олду щюкмцдар...
О гонагъыл Нофял, о бюйцк адам
Мяънуну йцз назла бяслярди мцдам.
Мяълиси, шадлыьы онсуз кечмязди,
Цзцнц эюрмяся бир мей ичмязди.
Онлар ики-цч ай шян кечирдиляр,
Мещрибан отуруб шяраб ичдиляр.
МЯЪНУНУН НОФЯЛЯ АЪЫГЛАНМАСЫ
Бир эцн икиликдя отурмушдулар,
Йеня мяълис ачыб кейф гурмушдулар.
Мяънун зяманяйя нифрят дейирди,
Шерляр гошараг гямляр йейирди:
Ей мяним ащымдан хябярсиз дуран,
Алдадыб кцлцмц эюйя совуран,
Йцз достлуг вядяси вердинся дя сян,
Йарым достлуьа да вяфа етмирсян.
Эял юз башындакы хяйалы унут,
Сян мяним сюзцмц, илтиъамы тут.
Мяни аь йаланлар фелиня вердин,
Йеня кимсясизлик ялиня вердин.
Сюз вердик достлуьа, сямимиййятя,
Инди эюз йумурсан сян бу ниййятя.
Сяндян мян ешитдим йцз дил йарасы,
Эюрмядим бир дярман, бир дярд чарасы.
Сябрим тцкянмишдир, шашгынам бу дям,
Дадыма йетмясян ялдян эедярям.
Яввял бир йазыьын дярдиня галмаг,
Сонра юз сюзцнцн зиддиня олмаг
Бил ки, бюйцклцкдян узагдыр, мянъя,
Достлуьун вяфасы будурму, сянъя?
Вяфасыз бир вяди вермя инсана,
Лайиг эюрмяйирям мян буну сана.
Кюмяксиз, архасыз, гяриб бир гушам,
Дирилик суйундан узаг учмушам.
Хярабя бир кяндя хязиня вермяк,
Сусуза су вермяк шярт олсун эяряк.
Бил ки, мцшкцлцмц тез дцзялтмясян,
Йенидян диваня олаъаьам мян.
Эялмяся севэилим-бяхтийарлыьым,
Бил ки, мящв олаъаг бцтцн варлыьым”.
ЛЕЙЛИНИН ГЯБИЛЯСИ ИЛЯ НОФЯЛИН
МЦЩАРИБЯ ЕТМЯСИ
Нофял бу хош олан уму-кцсцдян
Одларда мум кими йумшалды, билсян.
Галхыб щазырлашды йол сяфяриня,
Щавада парлады гылынъы йеня.
Атланды гуш кими о бюйцк щцняр,
Топланды башына садиг иэидляр.
Атынын налындан одлар гопараг,
Мейдана шир кими эирди чапараг.
Еля ки, йетишди о гябиляйя,
Бир елчи чаьырды, сюзцм вар, дейя,
Нофял исмарлады: “Юз ордумла мян
Од кими кечярям цзяриниздян.
Бу саат Лейлини эятирин мана,
Гылынъ эиряъякдир йохса мейдана.
Эюстярин Лейлини, щардадыр о гыз?
О юз ашигиня йетишсин йалныз.
Гой, сусуз ъан верян бир суйа чатсын,
Она су верян дя саваба батсын”.
Чатды гябиляйя Нофялин сяси,
Сынды орталыгда ешгин шцшяси.
Ъаваб вердиляр ки: “Бу мцмкцн олмаз,
Лейли айпарадыр, дцшцнцн бир аз.
Она ял йетишмяз, айдыр о дилбяр,
Щеч кясин ялиндян эялмяз бу щцняр.
Гылынъа гылынъла гисас аларыг,
Гаруря атсан да даша чаларыг”.
Гасид баш эютцрцб гайытды эери,
Нофяля сюйляди щаман сюзляри.
Нофял аъыгланыб, деди гасидя:
Бу саат пийада гайыдыб йеня,
Де: - Дадмамышсыныз гылынъымы сиз,
Бу кющлян атымдан хябярсизсиниз,
Дяниз дальасыйам, гачын гаршымдан,
Йохса туфан гопар щяр бир дашымдан.
Гасид йеня эедиб ъаваб эятирди,
Нофяля налайиг сюзляр йетирди,
Нофял аъыгланды гязябляняряк,
Кюксцндя од тутуб алышды цряк.
Сонра гылынъыны чякди дюрд йана,
Гошунла шир кими эирди мейдана.
Онлар да габаьа орду тюкдцляр,
Даь кими тярпяниб няря чякдиляр.
Нофялэил тяряфя ат ойнатдылар,
Ширин гаршысына гылынъ атдылар.
Ъошду дяниз кими, гызышды мейдан,
Щавадан од йаьды, эюля дюндц ган.
Гылынъын ялиндя ган пийаляси,
Торпаьы мяст етди бу ган лаляси.
Асланлар эялдикъя пянъя-пянъяйя,
Тоггушду низяляр, интигам, дейя.
О тюкцлян ганлар чатдыгъа дизя,