280
ИСKЯНДЯРНАМЯ
YEDDИ GЮZЯL
LE LИ VЯ MЯCNUN
ХОСРОВ ВЯ ШИРИН
СИРЛЯР ХЯЗИНЯСИ
ХЯМС
Мяънунун дярдини Нофял ешитъяк,
Деди: “Бу мягамда кишилик эяряк!
Ялимдян эяляни эюстярмялийям,
Йетсин мурадына бу талейи кям.
Мян ов архасынъа эязирдим, анъаг,
Бящ, бящ, раст эялдийим шикара бир бах”.
Бу сюзляр чыхынъа онун дилиндян,
Дцшдц йел ганадлы атын белиндян.
Сонра юз йанына чаьырды ону,
Сцфряйя отуртду ешгин оьлуну.
Ширин яфсаняляр данышыб яввял,
Мяънуну мум кими йумшалтды Нофял.
Достдан данышмайан бир сюз дцнйада
Онъа мянасызды щикмят олса да...
Лакин, о эюрдц ки, бу ъаван мярддир,
Ъанансыз йедийи, ичдийи дярддир.
Ня ъцря сющбятляр олсайды, инан,
Лейлийди ашигин дилиндя щяр ан.
О йолсуз диваня, о гырылмыш саз
Нофяли динляйиб йумшалды бир аз.
Азаъыг шадланыб, гцссяси кечди.
Онунла яйлянди, йеди вя ичди.
Хошсифят эюрцнъя мцсащибини,
Сющбятя эиришиб ачды гялбини.
Бейни тяк гялби дя гызышыб ъошду,
Гянд кими дадлы бир гясидя гошду.
Щяр сюзц, эцлцшц ъанлы шерди,
Од кими бядищя, гязял дейирди.
Нофял о ашиги чох шад ейляди,
Хярабя кюнлцнц абад ейляди.
Деди: “О чыраьын щясрятийля сян
Шам кими ярийиб сюнмяйяъяксян.
Гызыл гцввятиня, гол гцввятиня
Сяни чатдырарам юз ниййятиня.
Гуш олуб щавайа учса да о гыз,
Ялим боьазындан тутаъаг йалныз.
Дашлар эизляся дя о гыьылъымы,
Дашлара чарпарам бу гылынъымы.
Сяня йар олмамыш ай цзлц сяням,
Ондан кямяндими чякмяйяъяйям”.
Умудла ачылды Мяънунун цзц,
Нофялин юнцндя бцкцлдц дизи.
Деди: “Кюнцл ачан бу вядяни сиз
Уйдуруб йаландан демяйирсиниз.
Мян бир диваняйям, о ев сонасы,
Ону диваняйя вермяз анасы.
Кцляйя вермязляр гызыл эцлц, бил,
Бир див баласына ай лайиг дейил.
О бизим тяряфя ендириб эялмяз,
О ай диваняйля дост ола билмяз.
Ня гядяр йудулар бизим кюмляйи,
Йеня дя олмады суйун кюмяйи.
Ня гядяр аь эцмцш сяпилди, анъаг,
Бизим гара килим аьармады, бах.
Хейир иш эялся дя сянин ялиндян,
Гисмятим дейилдир, талесизям мян.
Бир горхум будур ки, сян дя дойасан,
Сян дя йары йолда мяни гойасан.
Бу шикар щядяфя эялмяздян яввял
Горхурам, мяни сян атасан, Нофял!
Горхурам вердийин бюйцк вядляр
Ахырда вермясин кичик бир сямяр.
Сюзцнцн цстцндя дурсан мярдана,
Аллащ явязини йетирсин сана.
Йалан дейирсянся бу сюзляри сян,
Мяни юзбашыма бурах индидян,
Таки юз пешями изляйим йеня,
Юзцм юз дярдими эюзляйим йеня”.
Нофял бу налядян позулду о дям,
Деди: “Йох... кюмяйи тез етмялийям”.
Эюрдц ки, о эянъдир, юзц дя гяриб,
Хяйалы азаддыр, гялби мцзтяриб.
Мяънуна бир йолдаш, бир гардаш олду,
Щал билиб, щал дуйан бир сирдаш олду.
Ящд едиб, ял ачды Нофял дярэаща,
Ян яввял анд ичди бюйцк аллаща,
Сонра да анд ичди пейьямбярляря,
Ягли, ирадяси деди бир кяря:
Бу вяфа йолунда гылынъ чякяряк,
Гурд дейил, аслан тяк дюйцшям эяряк.
Баъарыб чатмасам бу хош мурада,
Ращят эцн эюрмяйим бир дя дцнйада.
Лакин хащишим вар, бу сюзцмц тут,
Диваня галма, эял бу дярди унут.
Азаъыг сакит ол, дюймя кюксцня,
Юзцнц тохтаг тут ики-цч эцня.
Эял, одлу гялбини кянара гой сян,
О дямир гапыны тез ачарам мян”.
Ичди бу шярбяти бизим заваллы,
Гуртулуш эюзляди сювда хяйаллы.
О артыг гачмады инсандан бир дя,
Анд ичиб, ящд етди дурдуьу йердя.
Сябр иля баьланды онун айаьы,
Санки су сяпилди, сюндц оъаьы.
Сыьынды достунун бу пянащына,
Эедиб айаг басды гярарэащына.
Щамама эедяряк, палтар дяйишди,
Артыг арам олуб шяраб да ичди.
Яряб гайдасынъа яммамя гойду,
Мусиги динляди, шярабла дойду.
Йарын ъамалыны салды йадына,
Дедийи гязялляр йетди дадына.
Достуна йандыгъа Нофялин гялби,
Башына дцрр сяпди булутлар кими.
О йеди, динъялди, яйниндя либас,
Артыг эюзялляшди симасы бир аз.
Саралмыш рянэиня гызарты эялди,
Йай кими бцкцлмцш гядди дцзялди.