335
ИСKЯНДЯРНАМЯ
YEDDИ GЮZЯL
LE LИ VЯ MЯCNUN
Вящшиляр чякмишди она бир щярям.
Эюзцндян эетмязди онун щейванлар,
Адам бурахмазды йанына онлар.
Горхараг о вящши йыртыъылардан,
О йолдан кечмязди бир няфяр инсан.
Мяънун дост гябриндян эетмямиш щяля,
Мязара эялмязди гарынъа беля.
Эцндцзц бу сайаг олурду эеъя,
Юмрцнц щявясля верирди щечя.
Нечя эцн йашады вящшилярля тяк,
Бу щяйат юлцмдян пис иди эерчяк.
Эащ ъанан гябриня сяъдя едярди,
Эащ ъейран ардынъа чюля эедярди.
Гарышга эюзцндя мяскяни варды
Гябирдян-гябиря аддымлайарды.
Бу щиъран гцввядян салды Мяънуну.
Нящайят охуду кюч мяктубуну...
БАЬДАДЛЫ СЯЛАМЫН ИКИНЪИ ДЯФЯ
МЯЪНУНУН ЭЮРЦШЦНЯ ЭЯЛМЯСИ
Верир бу тарихи йазан бир няфяр
Яряб мяхязиндян беля бир хябяр;
Сялам о ашигин зийарятиня
Эялмяк хяйалиня дцшмцшдц йеня.
Галхыб йол эетмяйя цз гойду Сялам,
Бир ай даьы, дашы долашды тамам
Атыны щяр йана сцрдц бир заман,
Ахтарыб тапмады ондан бир нишан.
Ахыр бир дярядя раст эялди она
Дашдан айаглары габар Мяънуна.
Щалы дяйишмишди онун бцсбцтцн,
Тамам гол-ганады сынмышды о эцн,
Бир нештяр олдугъа щяр ютян тикян,
Кюнцл йарасыйла долмушду бядян.
Заваллы, Сяламы эюрдцйц заман
Сорду: “Ей ъаванмярд, сюйля, щардансан?”
Сялам: “Мяням - дади, эялмишям хястя,
Сянинчин галмышдыр эюзцм йол цстя”
Мяънун бу сюзляря гулаг веряряк,
Сяламы таныйыб гуъаглады бярк
Говду вящшиляри онун йолундан,
Суйу оддан чякди, кюлэяни нурдан...
Деди ки: “Йенями зящмят чякмисян?
Сяни ки, яввялдя инъитмишдим мян.
Мян гям хястясийям, сянся назянин,
Ня мягсяд дашыйыр беля эялмяйин?
Яввял ки, бахмадым мян сян дейяня,
Мяня сюз демякми фикрин вар йеня?
Инди ки, эялмисян сян, ей мярд цряк!
Айыбдыр эяляня “дур гайыт” демяк.
Арзуну ач, де ки, мян ямял едим,
Мягсядин нядирся, о йолла эедим”.
Сялам саламыны йетириб она,
Тяшяккцр билдириб, деди Мяънуна:
Сянин немятинля доланырам мян,
Инан ки, сяъдяйя, шцкря лайигсян.
Габаг эюстярдийин эюзял лцтфляр,
Мяня дювлят иди хязиня гядяр.
Чцнки синяндяки эюзял тябиндян
Мяня бир хязиня баьышладын сян.
Инъи гясидяляр дедийин заман
Ялим дя, аьзым да доларды, инан.
Йеня дя эялмишям сян олан баьа,
Эялмишям баьындан мейвя йыьмаьа.
Яэяр зящмят чяксян, гябул едярям,
Олмаса, йеня дя разы эедярям.
Бу дяфя ня цчцн дцшдцн щявясдян?
Тяяъъцб едирям бу щалына мян.
Сюйля дярдинми вар, бунун сирри ня?
Бу ил бянзямирсян кечян илкиня.
Эюрцрям, сынмышдыр шадлыг ганадын,
Азалмыш яввялки шурун, фярйадын.
Даныш, юз ишлярин неъя щалдадыр?
Севэилин неъядир, ня хяйалдадыр?”
Дост суалларыны динляйиб щямян,
Йеня ишдян дцшдц инъялди бядян.
Йеня хатириня дцшдц о сяням
Мяънун чох аьлады эюзляриндя ням,
Сойуг бир ащ чякиб бялаляр йеди.
Ащ, дярддян ъийярим алышды” деди.
Достум! Ня дейирсян? Башгадыр заман,
Мяндян севэилими хябяр алырсан?
Торпаг алтындадыр инди севэилим,
Йох, йох, бу йаландыр, гурусун дилим.
Вяфадан йоьрулмуш о эюзял мяляк
Бещишт гапысыдыр гапысы, демяк
Севэилим юлдцся, йаныр чыраьы,
Мянися юлдцрмцш онун бу даьы...”
Бу вараг цстцня ня сюзляр сачды
Щяр сюз цстцндя дя вараглар ачды.
Сяламын ялиндян тутуб апарды,
Йеня дя Лейлинин гябриня варды.
Деди ки: “Бах, будур дедийим пяри,
Ъанымдан ял чякдим ондан ютяри”.
Сялам чох динлядин бу наляляри.
Мяънун севэилисиз галандан бяри.
Новщяси, фярйады синя даьлады,
Сялам да бир йанда дуруб аьлады.
Ганлы сулар тюкдц эюзцндян, билсян!
Ахды ган булаьы щяр кирпийиндян.
Сонра цз тутараг хястя Мяънуна,
Гям йейиб, тясялли верирди она:
О бещишт эцлцдцр мяним дя гямим.
Кюнцл дярйасында гярг олду эямим.
Ъаным дярдя дцшдц сяндян ютяри,
Чцнки бу илдырым чахандан бяри
Бир цзцн йандыса сянин бу оддан,