279
ИСKЯНДЯРНАМЯ
YEDDИ GЮZЯL
LE LИ VЯ MЯCNUN
Щюрмятля кечярди бцтцн рузэары.
Халг да баш яйярди о эянъя мцдам,
Она ад вермишди бяхт-Ибн-Сялам.
Эцмцшля, архайды ондакы щцняр,
Ону бармаг иля эюстярярдиляр.
О парлаг чыраьы-Лейлини эюръяк,
Бир чаря тапмаьа ясди кцляк тяк.
Лакин о бахмады щеч дя эярдишя
Ки, чыраг кцлякля эялмяз сазишя.
Вятяня гайыдыб, ъумду хяйала,
Гялби ъан атырды онун висала.
Айы гуъаглайа билмямиш щеч кяс,
Бялкя хябярсизди бу ишдян о шяхс.
Башында эязирди висалын дярди,
О пяри гызына елчи эюндярди.
Истяйи буйду ки, эетсин елчиляр,
Версин юз кюнлцнц она бу дилбяр.
Щийляляр дцзялдиб дцшдц айаьа,
Гызылы эцл кими тюкдц торпаьа.
Мин хязиня йыьыб эюстярди еля,
Сцрцсц, илхысы сяс салды чюля.
Кюнцл овчусуйду о эюзял мяляк,
Онун архасынъа елчи эедяряк,
Яля эятирмякчин щаман эялини,
Ата, анасынын юпдц ялини.
Ата да, ана да ъцт яйляшдиляр,
Онлара хош эялди бу хейир хябяр.
Дедиляр: “Башга бир мяслящят олмаз,
Анъаг ки, эюзлямяк лазымдыр бир аз.
Чцнки пяришандыр бизим новбащар,
Лейлинин азаъыг хястялийи вар.
Гойун йахшылашсын, шадланаг биз дя,
Кябин кясярсиниз о заман сиз дя.
Бу кябин, гялбачан бу хейир хябяр
Аллащын изниля тез баша эяляр.
Щялялик дайаныб бир аз сябр един.
Щялялик вядяйля шадланыб эедин.
Таки эцл гончасы ачсын бу тагда,
Тиканлар чцрцсцн бу эюзял баьда.
Гызыл бойунбаьы тахыб бойнуна,
Верярик, сизинки олар бу сона”.
Буну Ибн-Сялам ешидян заман
Билмяди нейлясин о шадлыьындан.
Чапды юз йурдуна атыны о дям,
Силинди кюнлцндян гцсся иля гям.
НОФЯЛИН МЯЪНУНЛА ТАНЫШ ОЛМАСЫ
Лейли чадырдайды, о эизлянмиш ай
Пярдядя галмагдан олмушду рцсвай.
Ачылмышды онун абыр пярдяси,
Лейли” чаьырырды щяр нейин сяси.
О, аьыза, диля дастан олмушду,
Ятир чякянляря рейщан олмушду.
Ашигляр зикрийди о эюзял дилбяр,
Дяфиндя чалырды ону мцтрцбляр.
Гыврылыб галмышды юз зцлфц кими,
Ня йухусу варды, ня дя щямдями.
Дидярэин Мяънун да атыб елляри,
Сярэярдан эязирди вящши чюлляри.
Вящшиляр йанынъа йазыг гошараг,
Эязярди чюлляри гайясиз, чылпаг.
Эцъля тярпянирди зяиф бядяни,
Мин дярдля охурду о бир няьмяни.
Вцгары гылмады йерляря сяъдя,
Йеня баш эютцрцб йолланды Няъдя.
Ешгин тиканына айаг дюйярди,
Торпаг совурарды ащ олмуш дярди.
Ашигляр эюряндя онун йасыны,
Дидиб парчаларды юз либасыны.
О йердя мещрибан, олдугъа гочаг,
Дямир кими мющкям, мум кими йумшаг,
Нофял адланылан бир иэид варды,
Ярябляр юнцндя бойун бурарды.
Гылынъла ордулар басарды о яр,
Лцтфц бир маралды, щирси шири-няр.
Орду сащибийди, язямятлийди,
О чох хязиняли, чох дювлятлийди.
Бир эцн эцвяняряк юз гцввятиня,
Шикара чыхмышды о йердя йеня.
Горхунъ маьаралар арасында тяк,
Нофял долашырды шикар эязяряк.
Айаьы габарлы бир дярдли эюрдц,
Онун щяр тцкцндян гям тюкцлцрдц.
О мющнят дустаьы, о зяиф чыраг
Дцшмяня кам иди, достлардан узаг.
Инсандан гачмышды о талейи кям,
Вящшиляр олмушду Мяънуна щямдям.
Ягли учурарды щяр бир няьмяси,
Гялби парчаларды пяришан сяси.
Мяънунун щалындан о тутду хябяр,
Башындан кечяни тамам дедиляр.
Дедиляр: “Бир гызын диванясидир,
Бир сювда шамынын пярванясидир.
Бейтляр, няьмяляр дейир црякдян,
Ъанан гогусуну алыр кцлякдян.
Йарын сораьыны эятиряндя йел,
Йцз гязял охуйур цряйи тел-тел.
О йандан сцзцлцб эялян булуда
Бахыб синясиндян сюз дейир бу да.
Щяр йердян сяфяря эялиб эедянляр
Бу мязлум ашигя бахыб бир гядяр,
Таам да, шяраб да верирляр буна,
Дейирляр бир ишыг дцшсцн рущуна,
Мин ъящддян сонра бир тящяр кечир,
Йарын саьлыьына биръя ъам ичир.
Бир будур дцнйада фикри, диляйи,
Лейлийя баьлыдыр онун цряйи”.