307
ИСKЯНДЯРНАМЯ
YEDDИ GЮZЯL
LE LИ VЯ MЯCNUN
Ешг цряк верир ки, сян дя ганад ач,
Бу гарьа-гузьундан кяклик кими гач.
Ад иля намусса: “тярпянмя”- дейяр,
Тяк учан кяклийи гызыл гуш ейяр...
Бир гадын ня гядяр ъясур олса да,
Йеня дя гадындыр ады дцнйада.
Ъясарят олса да гадын гялбиндя,
О, аслан олса да гадындыр йеня.
Гуртара билмядим бу гцссялярдян,
Йеня гям чякмяйя бойун яйдим мян.
Лакин, ъийярим ган, вахтым эеъядир,
Ким билир, йарымын щалы неъядир?
Кимин китабыны охуйур мянсиз?
Юмрц неъя кечир йурдсуз, вятянсиз?
Ким билир, баш алыб щара гачмышдыр?
О, щансы сарайда сцфря ачмышдыр?
Щансы бир инсана олмуш о щямдям?
Кимляря йар дейиб, яйлянир бу дям?
Йолчу, бир аз дайан мцмкцн оларса,
Ондан бир хябяр вер, хябярин варса”
Гыздан ешитдикъя мян бу сюзляри,
Баряндя билдийим щяр бир хябяри
Щяр сюзц, гялбимя нягш едиб, дурдум,
Еля бил ки, мума бир мющцр вурдум.
Дедим: “о диваня гяриб бир гушдур,
Тайындан, тушундан узаг учмушдур.
Маралдыр, ъцйцрдцр инди достлары,
Бир дя сящраларын башсыз рузэары.
Ешгин о йазыьын аьлыны алды,
Ата юлцмц дя няфясдян салды.
Тикан, тикан цстдян батыр гялбиня,
Ишдян ишя дцшцб дярд чякир йеня.
Эащ сянин дярдиндян щекайят ейляр,
Эащ да эюз йашындан шикайят ейляр.
Бязян атасына мярсийя башлар,
Сясиндян дил ачыб данышыр дашлар”.
Сонра да о айын щцзурунда мян,
Сяндян ешитдийим гясидялярдян
Ики-цч бейтини дедим авазла,
Лейли дя ащ чякди мин бир нийазла.
Йериндя титряйиб, аьарды дцм аь,
Дедим гыз юляъяк, эюзцндян ираг.
Сонраса башыны галдырды йеня,
Ащ чякди, сарылыг чюкдц рянэиня.
Щюнкцрцб фярйадла аьлады йалгыз,
Атаны новщяйля хатырлады гыз.
Сянин бу дярдиндян дейиб о мяляк
Йанырды цряйи од пцскцряряк.
Аьлады, сызлады о вяфалы йар
Сонра да анд верди мяня о ниэар:
“
Сян, ей гялби тямиз хейирхащ инсан,
Мян бир йыхылмышам, йапыш голумдан.
Юмцр кечирдийим бу дцшярэящдян
Йолун дцшян заман зящмят чяк дя сян
Мяним о хеймямя йахын эял бир ан,
(
Эюстярди хеймяни мяня узагдан).
Бялкя юз щалымдан мян йана-йана
Бир мяктуб дцзялдиб тапшырам сана.
Бялкя, о мяктубу сян эютцрясян
Мяним ъан достума тез йетирясян”.
Дейиб бу сюзляри, эетди о сяням,
Мян дя юз йолума дцзялдим о дям.
Вердийи нишанла мян дцнян эетдим,
О вяфа евини зийарят етдим.
Эюрдцм гара палтар эейинмиш о йар,
Мяктубу юпяряк верди о ниэар.
Гям мющрц вурмушду мяктубуна гыз,
Китабын мянасы сондадыр йалныз.
Йолчу ещтирамла юпдц мяктубу,
Сонра да Мяънуна тапшырды ону.
Мяънун о мяктуба бахыб щычгырды,
Башга ня варса да щамсыны ъырды.
Гыврылды, рущуна дцнйа дар кими,
Йцз дяфя фырланды о пярэар кими.
Сярхош тяк торпаьа йыхылды бирдян,
О мяктуб ялиндя дцшмцшдц ялдян...
Еля ки, айылыб эялди гцввятя,
Гялбиндян йол верди о шикайятя.
ЛЕЙЛИНИН МЯКТУБУНУ
МЯЪНУНУН ОХУМАСЫ
Мяънун о мяктуба тез ял апарды,
Мяктубун башында бу сюзляр варды:
“
Ягля дайаг олан, юмря ъан верян
Бир шащын адыйла башлайырам мян.
Ондан дярс алмайан камал галмамыш,
Одур дилсизлярин дилиля таныш.
Ондан рузи тапыр гушлар, балыглар,
Ишыьы, зцлмяти бюлян сяняткар
Эюйц улдузларла ишыгландырмыш,
Йердя инсан адлы эцняш йандырмыш.
О - ъалал сащиби язялиййятдир,
О - юлмяк билмяйян ябядиййятдир.
Ондан щяйат алыр бцтцн ъанлылар,
Щяйатдан гиймятли хязинями вар?
Аьлын ишыьыйла бязяди ъаны,
Бунлар да бязяди бцтцн дцнйаны.
Су кими эювщярляр сачды ялляри,
Сювдадан сюз ачды онун дилляри.
Бу ипяк мяктубу оху, эюр нядир?
Бир гям дцшэцнцндян, дярд ящлиндяндир.
Йяни бу щасарда щябс олан мяндян
Сянядир ки, учдун гырыг гяфясдян
Неъясян, ей ящди гядим олан йар?
Ей йедди бешикдя йува салан йар,
Ей достлуг мцлкцня бир хязинядар,
Мящяббят ишыьы сяндян алыр, йар.