311
ИСKЯНДЯРНАМЯ
YEDDИ GЮZЯL
LE LИ VЯ MЯCNUN
Бязян шящд ямирям додагларындан,
Бязян эцл дярирям йанагларындан.
Эащ сыьаллайырам эюзял чяняни,
Эащ лябин шякяри дирилдир мяни.
Бцтцн бу сюзлярим, бил, яфсанядир;
Сянля данышмаьа бир бящанядир.
Инан ки, бунлардан мян чох узаьам,
Сафдыр арзуларым ня гядяр саьам.
Тамащ айаьына зянъир вурмушам,
Сянин хяйалинля йалныз дилхошам.
Йанында мин эеъя отурсам яэяр,
Эюзцм эюрмяся дя сяндян бир ясяр,
Ешгин ки, даима бир йадиэардыр,
Сянин ъамалынла ня ишим вардыр?
Уьрунда чякдийим щяр язаб хошдур,
Язабын ешгимя щямдям олмушдур.
Тяк ешгин эюстярся мяня юзцнц,
Эюрмясям дя олар сянин цзцнц.
Гой ешгин сирримчин дюнсцн яьйара.
Кюнлцмя шяфадыр вурдуьун йара.
Гой щеч тапылмасын йарама мялщям,
Сян саламат галсан, ня гцсся, ня гям!
Гой, мяни зиллятя салса да щиъран,
Сян ондан узаг ол, севимли ъанан!
Дцшся дя ешшяйим мяним айагдан,
Сянин яряб атын вар олсун, ъанан!
Пис тале эизляди цзцнц мяндян,
Даима хошбяхт ол бу дцнйада сян!
Бир баш яйилмяся ямриня бир эцн,
Эюрцм айаьынын алтына дцшсцн!”
МЯЪНУНУН ДАЙЫСЫ СЯЛИМ АМИРИНИН
МЯЪНУНУ ЭЮРМЯЙЯ ЭЯЛМЯСИ
Бяли, сюз сяррафы о вахтдан бяри
Дцзмцш сюз сапына бу инъиляри:
Мяънунун агил бир дайысы варды,
Ашигин щалыны йахшы дуйарды.
Щцняр сащибийди о щалалзада,
Дадмышды йахшыны, писи дцнйада.
Она дейирдиляр Сялим Амири,
Самири кимийди аьлы, тядбири.
Йаралы Мяънунун ойду мялщями,
Башындан эетмязди ашигин гями.
Щяр ай ял тутарды йазыг Мяънуна,
Йемяк дя, палтар да верярди она.
Бир эцн о гярибин далынъа йеня
Дцшдц сящраларын дяринлийиня.
Говду чюлдян-чюля юз дявясини,
Даь-дашы доланды дяли див кими.
Эюрдц ки, тайфадан, зянъирдян кянар,
Бир даьын дибиндя о тутмуш гярар.
Ики-цч вящши дя бцрцмцш ону,
Эялиб эедянлярин кясмиш йолуну.
Горхду вящшилярдян йорьун мцсафир,
Узагдан-узаьа салам верди бир.
Мяънун о саламы ешидян заман:
Де, кимсян, нячисян?” сорушду ондан.
О са ъаваб верди: “Амирийям мян,
Йумруглар йемишям пис зяманядян.
Сянин юз дайынам, дярк еля, бала,
Цзцн мющтаъ дейил гара бир хала.
Сян дя щябяшиляр кимисян бу эцн,
Цзцн хал олмушдур сянин бцсбцтцн”.
Мяънун таныйараг, деди: “Йахын эял”.
Онунла диз-дизя отуруб, яввял
Оландан, кечяндян хябярляр тутду,
Сющбят ширин кечди, дярди унутду.
Сялим гябристанда кяфянсиз галан
О чылпаг ашиги эюрдцйц заман
Бир яйин палтары алды йцкцндян,
Мяънуна веряряк сюйляди: “Бил сян,
Бу палтар щалалдыр, эей индян беля,
Щалалзадя кими давран мянимля”.
Йох, мяним ъанымдан палтар узагдыр,
Эейинсям бядяним од тутаъагдыр.
Зянн ет ки, либаса мян мейил салдым,
Сонраса ъырараг, йеня лцт галдым”.
Сялим чох ялляшди орда, мцхтясяр,
Палтары эейдирди она бир тящяр.
Сонра щейбясини ачыб тюкяряк,
Эятирди Мяънуна ят иля чюряк.
Ня гядяр дил тюкцб йалвардыса да,
Мяънун бир тикя дя йемяди ясла.
Йемязди, ичмязди Мяънун бир кяря,
Ня тапса верярди о вящшиляря.
Сялим сорушду ки: “Ей баьры ган, сян
Даныш, эеъя-эцндцз бяс ня йейирсян?
Адам ки, йемякля, ичмякля йашар,
Даныш, адамсанса, ня хюряйин вар?”
Деди ки: “Ей ады гялбим тяк Сялим,
Щяр сюзц, сющбяти, саламы щялим,
Кюнлцмц дойуран йемякляр дейил,
Сящяр чаьларынын нясимидир бил.
Будур, аъ галмагдан ъаным сюнмцшдцр,
Йемяк гцдрятим дя щечя дюнмцшдцр.
Йарын гогусуну эятирян кцляк
Мяня щям су олур, щям дя ки, чюряк.
Щяр эеъя дашларын цзяриндяйям,
Аь эцн эюрмямишям бу йердя бир дям.
Аълыгдан саралыб лап кечиниркян,
Аьаъдан китирэя гопарырам мян,
Эащ да эюз тикирям ота, яляфя,
О да щяфтядя йох, айда бир дяфя.
Йемякдян ялими цзмцшям мцдам,
Йемяк гайьысындан тамам азадам.
Боьаздан эетмяйир йедийим мяним,
Уданда, инъийир бцтцн бядяним.