412
ИСKЯНДЯРНАМЯ
YEDDИ GЮZЯL
LE LИ VЯ MЯCNUN
ХОСРОВ ВЯ ШИРИН
СИРЛЯР ХЯЗИНЯСИ
ХЯМС
Онундур сяадят щяр шейдян яввял.
Сюзцнц тутмайан щяр ан алчалар,
Заман шющрятиня эцляр, ял чалар”.
Йетирилди вяряг беля тамама,
Гыз узатды ону йахын адама.
Деди: “Дур айаьа, ал бу вяряги,
Чыхарт бу пярдядян цзя тябяги.
Шящяр гапысында бир уъа йер эяз,
Бу шякли, йазыны ас орадан тез.
Гяриб йа шящярли, тяфавцтц йох,
Мян кими эюзяля ким вурулса чох,
Тутуб шяртлярими дцзялсин йола,
Йа юлсцн, йа онун олсун бу гала”.
Гызын сюзляриня гул ямял етди,
Шякли эютцряряк дурмады, эетди.
Асды суряти ки, о гялямгаша
Бахсын ашигляри, етсин тамаша.
Кимин мейли тутса беля эюзяли,
Тюксцн юз ганыны онда юз яли.
Бу хябяр бцрцдц щяр вилайяти,
Шащлар да ешитди бу щекайяти,
Эязди аьызлары, дилляря дцшдц,
Ашигляр сел кими чюлляря дцшдц,
Чохлары гырылыб юлдц галада,
Верди щяйатыны нащагдан бада.
Она цз чевириб эялян щяр адам
Вурулар, дцшмяни алар арзу, кам.
Чохлары ишлятди аьыл, ня чара,
Аьыл да эялмяди бу ишдя кара.
Тядбирля эялдися йахын щяр бири,
Вуруб пуч едирди яфсун тядбири.
Ачырды бир нечя тилсим гцдряти,
Йеня чаш галырды эцъц, гцввяти.
Аъизлик цзцндян дцшцб пяришан,
Олурду бу йолда рцсвайи-ъащан.
Чохларынын ахды накам эюз йашы,
Севэинин йолунда кясилди башы.
Чохлары о йолда олдулар тяляф,
Буланмышды гана щяр йан, щяр тяряф
Асылмыш башларла щяр тяряф долду,
Шящярин гапысы эюрцнмяз олду.
Дцнйада щайана бахсаныз яэяр
Мющкям галаларла бязяняр шящяр,
О пяри гызышыб зцлцмляр етди,
Шящри щасарла йох, башла бязятди.
Щяля бир эюрмядян о гялямгашы
Чохунун бядяндян айрылды башы.
Варды бир гящряман, иэид шащзадя,
Нясилли, ясилли, эюзял, азадя.
Дилляря дцшмцшдц аьлы, камалы,
Гылынъла овларды шири, маралы.
Бир эцн бу шащзадя ат гова-гова
Чыхмышды чюлляря шящярдян ова.
Эюрдц ки, галадан асылмыш йазы,
Йанында мин шцшя зящяр вар азы.
Ипяк парчасында чякилмиш эюзял,
Бир шякил, сюйляйир еля бил: - Эял, эял!
О, сурят дейилди, бир мащъамалды,
Сябрц-гярарыны оьланын алды.
Эянъ деди: - Афярин о сяняткара
Ки, бу шякли чякиб асыб дивара.
Рясмин ятрафында эюрдц даш цстя
Галайыб йыьыблар башы баш цстя.
-
Нящянэ аьзындакы, - деди, - эювщяри
Гойуб гачым? Дейил гачмаьын йери.
Бу ешг лювщясиндян яэяр чяксям ял,
Щиъран варлыьыма йетиряр хялял.
Кюнцл бу щявясдян имтина етмяз,
Баш эедяр, бу щявяс башымдан эетмяз.
Ипякдяки сурят севимли, ъанлы,
Хязиня иланлы, хурма тиканлы.
Бу йолда кясилмиш эюр ня гядяр баш,
Бу иш нящайятя йетяйди, ей каш.
Тутаг башым дцшян йарпаьа дюндц,
Торпагдан йаранан торпаьа дюндц.
Ня файда? Чякмясям ипдян яэяр ял,
Кечяр башым она юзцмцн яввял.
“
Йох” десям, йар цчцн ъандан кечиляр,
Санма ки, ондан да асан кечиляр.
Цстялик сюйляди: - Бу шякли пяри
Чякмиш ки, топласын сайсыз мцштяри.
Пяри яфсунуна яфсун етмяли,
Фитнякар цстцня фелля эетмяли.
Яэяр баьламасан онун дилини,
Эери дур, бу ишя вурма ялини!
Эярякдир ахтарам еля бир чара
Ки, гурдун аьзындан гойун гуртара.
Щяр кяс зор эюстярся ишиндя яэяр,
Ишинин низамы позулар эедяр.
Ямялиндя чякин хырдачылыгдан,
Гаршына чыхмасын бюйцк бир зийан.
Сазына дцнйанын ащянэини гат,
Арам иля йапыш, мющкямликля ат.
Кюнлцм дцшцнъямдян даща харабдыр,
Цряйимдян артыг ъийяр кабабдыр.
Беля бир црякля неъя олум шад,
Беля дцшцнъяйля ня ейляйим йад.
Дейиб бу сюзляри гямлянди, наэащ,
Чякди йаныг-йаныг, чох сойуг бир ащ.
Бахды, эюзляриндян ахды илыг йаш,
Эюрдц дюшяняъяк гылынъ, тешт вя баш.
Кюнцл арзусуну пцнщан сахлады,
Фикрини ачмады оьлан, сахлады.
Шящяр гапысына щяр сящяр чаьы,
Эяляркян эцлмязди гашы-габаьы.
Бахдыгъа сурятя щей дярин-дярин,
Йадына дцшярди Фярщадла Ширин.
Тилсими ачмаьа йцз мин ачара