679
ИСKЯНДЯРНАМЯ
Едярям аллаща даьда ибадят.
Кючмяйин нювбяси йетишян заман
Див эирсян пяринин гой гапысындан!
Ахирят ховфундан горхум вар мяэяр?
Асан юмр еляйян чятин ъан веряр.
Атамтяк мяни дя мязара атын,
Бир овуъ торпаьы торпаьа гатын!
Дцшцнсян яъялин ня олдуьуну
Даща ъясарятля эюзлярсян ону.
Юлцм язабыны дярк елямясян
Чох чятин ачарсан о гапыны сян...”
Эедиб бир кащада о тутду мягам,
Дцнйа ишлярини унутду тамам.
Йалныз ейляйирди щагга ибадят,
Юлцмя йахынды бу йол, бу адят.
Бундан ибрят эютцр сян дя, ей ъаван,
Мябада чыхасан ата йолундан!
Чцнки бу дцнйада щийляэяр фяляк
Чох ишляр эюрцр ки, чятиндир демяк,
Гуйуйа нащагдан чох Йусиф салмыш,
Чох мяням дейяндян интигам алмыш!
ЯРЯСТУНУН РУЗЭАРЫНЫН СОНУ
Мцьянни, йорубдур бям сясляр мяни,
Зил цстя галдыр сян инди наляни!
Бялкя о зил сясин уъалан заман
Гуртара цряйим бу ащц зардан.
Ачды айаьындан Искяндяр бянди,
Эюйляр галасына атды кямянди.
Онун сарайынын философлары
Цз тутду о эедян мянзиля сары.
Ярясту эюряндя батыб афитаб,
Баьлады цзцня булуддан нигаб,
Гаралар эейинди, матям сахлады,
Сяфяр бохчасыны о да баьлады.
Онун уъа сярви солду, саралды,
Башынын цстцнц хястялик алды.
Ешидиб устадлы, шаэирдли - ким вар.
Йыьылды башына о йунанлылар.
Эюрдцляр ки, йолу йахшы таныйан
Ярясту йолуна тяк олур ряван.
О щуш сащибиня суал вердиляр,
Эюйцн сирляриндян тутдулар хябяр:
Де, нядян йараныб уъа асиман
Ки, бяшяр хяйалы узагдыр ондан?”
Сяфяря тялясян хястя Ярясту:
Аллащ йахшы билир, - сюйляди - буну.
Шярщ едиб бир хейли замандан бяри,
Санырдым, билирям мян бу сирляри.
Инди аъизликля бурдан кючяркян
Эюрдцм ки, щеч бир шей билмирмишям мян.
Дцнйа философу адландырараг,
Мяни рясядбилян сайырлар нащаг.
Йаздым билдийими “Ъащанмядхял”я
252
,
Бязядим, сцслядим ону елм иля.
Эюйцн, улдузларын сирри щаггында
Чох шейляр кяшф едиб эюстярдим онда.
Инди, доьрусуну сюйлясям яэяр,
Бош шейдир о кющня рясяднамяляр.
Анд олсун аллаща, мян дя билмярря
Билмирям долудур, бошдур бу сцфря!”
Ярясту бу гядяр сюйляйя билди,
Сюз бура чатанда нитги кясилди.
Йаь тамам гуртарды йанар чыраьдан,
Ямр етди бир алма дярсинляр баьдан.
О эюзял алманы гохлар-гохламаз
Ъаны ращатланды, динъялди бир аз.
Фяляйин щюкмцйля эялиб заманы,
Няфяси тутулуб чыханда ъаны,
Эцляряк деди ки: “Сиз олун аэащ,
Кючцрям, гаршымда ачылыр сабащ.
Бу ъаны пак аллащ вермишди мяня.
Пак олан аллаща гайтардым йеня...”
Буну дейиб сусду бир ащ чякяряк,
Онун да тозуну совурду фяляк.
Атды о алманы йолдашларына.
Эюз йумду бу язаб, гям дярйасына...
ЩЦРМЦЗЦН РУЗЭАРЫНЫН СОНУ
Мцьянни, рущ верян сазыны бир ал,
Бизя цряк ачан хош бир щава чал!
Бцлбцлтяк наляндян сярхош олараг,
Бялкя бу налядян, гямдян гуртараг!..
Щцрмцз дя бу дярин дярйайа чатды,
Овун да эямиси цмманда батды.
Дянизя гярг олъаг фярйад еляди:
Йцкц йцнэцл олан хошбяхтдир,- деди, -
Эямидя артыг йцк няйя эярякдир?
О ки, бир эцн суйа тюкцляъякдир!
Бу дцнйа язялдян вящшятханядир,
Эюйярян щяр отун иши налядир.
Даьларын дамыны юртцб галын гар,
Дяниз гуйусуна долуб йаьышлар.
Йаранды ъейранлар овлайан инсан.
Гуланлар, ъейранлар гачдылар ондан.
Мян дя бир ащуйам, дцшмцшям бу эцн
Амансыз торуна залым юлцмцн.
Бу йолда кюмякчим олаъаг аллащ,
Йохдур ондан башга щеч кимя пянащ!
Бу фани дцнйадан кючян заман сиз,
Анъаг бир аллаща цз дюндяриниз”.
Дейяряк бир ширин йухуйа эетди,
Сюзц ня узадаг, о, вяфат етди...